Ես արժանի եմ իմ ընտանիքին, ընտանիքս էլ՝ ինձ

Իմ կարծիքով ես արժանի եմ ունենալ ընտանիք: Իմ մայրիկին, հայրիկին և եղբորս ոչ ոք չի կարող փոխարինել այնպես, որ ուրախ ու երջանիկ լինեմ, ինչպես հիմա: Իմ մայրիկի ու հայրիկի շնորհիվ ես ծնվել եմ և արժանի եմ իրենց ընտանիքում լինել, որովհետև իրենց համատեղ կյանքի առաջին գլուխգործոցն եմ: Իսկ երկրորդ գլուխգործոցը եղբայրս է: Մենք արժանի ենք իրենց ուշադրությանը, գուրգուրանքին և հոգատարությունը: Ես իմ ընտանիքին շատ եմ օգնել այն պահերին, երբ նեղության մեջ են եղել, և միևնույն ժամանակ նրանք ինձ են օգնել, բայց հաստատ ավելի շատ քան ես: Առանց իմ ընտանիքի ես ոչինչ եմ, և հաստատ առանց ինձ նրանք են ոչինչ: Ես արժանի եմ իմ ընտանիքին, ինչպես նաև նրանք ինձ:

Հեղինակ՝ Անահիտ Հովհաննիսյան

Реклама

Զոհաբերել հանուն նույն արյունի….

Զոհաբերել հանուն քեզ..

Զոհաբերել հանուն քեզ նմանին…

Զոհաբերել հանուն քո նւոյն արյունի….

Եթե մարդ քո արյունով է, նրա մահը կամ վնասվածքը քեզ կբերի ավելիշատ ցավ կպատճառի, քան անծանոթ մի էակի…

Պետք է զոհաբերվել հանուն նրա, պետք է չհապախել զոհաբերել քեզ նրա համար, մտածի նա ինքը կաներ դա եթե լիներ քո փոխարեն..

Բայց մեկ — մեկ զոհաբերելուց մտածիր, կուզեր քո արյունակիցը, որ դու նրա համար քեզ զոհաբերել, բայց ինչ էլ, որ լինի…. երբեք մի մտածիր քո մասին, եթե քո արյունակիցը դժբախտ պատահարի մեջ է ընկել.

Կյանքի դաժան կատակ…

Կյանքը դաժան կատակ է, որը խաղում է բոլորիս հետ, կա լույս և ստվեր, ցերեկ և գիշեր, մահ և ծնունդ, սկիզբ և վերջ, հարցեր և պատասխաններ: Անհնար է կանգնել նրա դիմաց, անհնար է ստեղծել նրա մեջ կանոններ, անհնար է դիմանալ կյանքի դաժան կատակին, որը քեզ բաժանում է երկու մասի, նա խաղում է մեզ հետ, բայց մեզ արգելված է նրան նույնիսկ մեկ մատով կպչել:

Կյանքի դաժան կատակը կանցնի բոլորի կողքով և կամ կկործանի կամ կվերածնի, կամ կդժբախտացնի կամ կերկջանկացնի, կամ, կերգի ուրախ մեղեդի կամ դժբախտ կկործանի:

Բոլոր մեծերը գիտեն դա, որ կյանքը դաժան կատակ է, որը կկործանի բոլորիս…. բայց… փոքր երեխաները դա չեն էլ հասկանում, նրանք գիտեն, որ կյանքը  ուղղակի մի բան է , որը շրջապատում է բոլորիս, մի քանի գիտնականներ պարզել են, որ երեխան օրը ժպտում է ավելի հաճախ, քան մեծ մարդը, երեխան զգում է 78% ուրախ զգացողություններ, իսկ մեծերը՝ ընդամենը 56%….

Ես ուշանում եմ, բայց նաև չեմ շտապում…

Ես ուշանում եմ, բայց նաև չեմ շտապում..

Վազում եմ, բայց նաև քայլել եմ ուզում..

Ավարտվում է կռիվը, բայց ոչ պատերազմը…

Ավարվտվում է քունս, բայց ոչ երազս…

Ավարտվում է պատմությունը, բայց ոչ կյանքի գիրքը,

Ես ուշանում եմ , բայց նաև չեմ շտապում դեպի իմ մահը….

Երգը զենք

Image result for Հայ ֆիդայիններ

Երգն այնպիսի բան է, որ կարող է քեզ օգնել վատ պահերին։ Պատերազմի ժամանակ երբ երգում ես հայրենասիրական և ազգագրական երգեր, քո մեջ ոգի է ծնվում, ավելի մեծ և հզոր սրտով է պատերազմի գնում։ Երգի միջոցով կարողանում ես փոխել և՝ քո, և՝ ուրիշի տրամադրությունը։ Տխուր երաժշտությունն ավելի հուզում է քեզ, ավելի մտորումների և վատ հիշողությունների գիրկն ես ընկնում։ Քեզ խորհուրդ կտամ տխուր ժամանակ լսես ավելի ուրախ երգեր, որ փոխի քեզ։ Իսկ եթե արդեն ուրախ ես, ինքնըստինքյան պարում ես։ Գրում ես ինչ որ երգ։ Հաստատ համոզված եմ, որ տխուր ժամանակ ուրախ երգ չես գրի։ Եթե ուրախ ես երգում ես ուրախ երգ, տխուր ես՝ տխուր։ Ինձ համար երգը զենք է այն ժամանակ երբ պետք է մենամարտեմ ինչ որ մեկի հետ։ Երգում եմ խիզախ երգեր, որ հոգուս մեջ ուժ ծնվի, հաստատ տխուր և խղճացնող երգ չեմ երգի։ Դասական երաժշտությունն ինձ համար զենք է այն ժամանակ երբ ձանձրանում եմ պարապությունից։ Երաժշտության ամեն մի հնչյուն լսելով ես կարողանում եմ ավելի շատ զարգացնել ստեղծագործ միտքս և ավելի առաջ գնամ։ Երգը ինձ համար զենք է ամեն տեղ, դա իմ կյանքի մեծ փոփոխություն է։

Ականջներդ սխալ են լսում….

Քո ականջներին հաստատ հասել են այն բառերը, որ քո հագինը նորաոճ չէ, այլ հին տարազներից է, և քեզ վրա հեչ էլ գեղեցիկ չէ:

 

Ճիշտն ասած՝ դա պաշտելի է, որ դու սիրում ես քո հագուստը, քո ոճը, քո հայկական ոճը… բայց մերօրյա աշխարհը դա ընդունում է որպես…. հանցագործություն…

Փորձիր հայկական տարազով դուրս գալ և քայլել, մարդիկ քեզ վրա կնայեն ինչպես հոգեբուժարանից փախած հոգեկանի…

Մերօրյա մարդիկ սովոր են հագնվել գեղեցիկ, ոճային, մոդայիկ, բայց ոչ հայկական.

Ականջներդ սխալ են լսում…շատ սխալ

Պետք է սիրել քո ոճը, պետք է համարձակ հագնել այն և քայլել գլուխդ վերև՝ իմանալով, որ դու հայ ես:

Թող քո ականջները չլսեն այդպիսի սխալ բաններ, որ հայկական ոճը դա վատ է, սիրիր այն ինչ քեզ տված է:

Մենք շատ ենք տարբերվում ուրիշ երկրներից, և մենք ուզում ենք նվանվել նրանց ամեն ինչով, բայց… մեկ – մեկ դա նաև վատ է, նրանք ախր չեն փորձում նմանվել մեզ, իսկ մենք դա ինչու ենք անում, մենք դրանով ցույց ենք տալիս, որ մենք նրանցից վա՞տ ենք…

Ականջներիդ սխալ լուրել են հասել…շատ սխալ են ականջներդ լսում…

Ինչի համար եմ ես ծնվել….

Միայն ինձ է հուզում այն փաստը, որ ես ծնվել եմ մարդ, այլ ոչ թե շուն կամ կատու, կամ անշունչ առարկա, բայց ավելի շատ ինձ հուզում է այն հարցը՝ ինչու եմ ես ծնվել: Ես օգնում եմ աշխարհը մաքուր պահել?… Դժվար թե: Ես ինքս ասում եմ՝ մի աղտոտեք ձեզ շրջապատող աշխարհը, բայց ինքս ուտում եմ կոնֆետներ, և գցում նրա թղթերը դուրս: Այո, դա վատ բան է, բայց ես դա խոստովանեցի:Ճիշտն ասած դա անում են բոլորը այս դասարանում, ու եկեք մի հերքեք այդ փաստը: Իսկ եթե ես ծնվել եմ կենդանիներին օգնելու համար? Դա էլ դժվար: Ես ունեի երկու թութակ,նրանք երկուսն էլ մահացան, ունեի շուն,նա փախավ, ունեի ձկնիկ, նա ձևացավ մահացած, երևի դուք ինքներդ արդեն ամեն ինչ հասկացաք:  Իսկ եթե ես այստեղ եմ, որպեսզի խենթացնեմ մի քանի հոգու? Դա էլ է անհնար: Հաստատ ոչ:  Իմ բոլոր փորձերը ընկան ջուրը: Իսկ, եթե ես այստեղ եմ ուղղակի, ուղղակի…. ուղղակի այստեղ եմ, որպեսզի ապրեմ: Ես չեմ կարող լինել կատարլյալ, ես չեմ կարող խնամել կենդանիների, ես չեմ կարող օգնել մարդկանց,չաղտոտել երկիրը, բայց ես ուղղակի ստեղծվել եմ, ուղղակի ինձ ստեղծել է Աստված: Ուղղակի ես ընկել եմ իմ մայրիկի և հայրիկի գլխին ուղիղ իմաստով: Ես ստեղծվել եմ, որպեսզի սիրեմ փոփ,այլ ոչ դասական երաժշտություն: Ես ստեղծվել եմ, որպեսզի իմ փոքրիկ եղբայրը մենակ չմնա առանց մեծ քրոջ: Ես ուղղակի ստեղծվել եմ այս աշխարհում որպես մարդ, ու եթե ինչ-որ մի բան դրա մեջ Ձեզ հուզում է, ուրեմն խնդրեմ, բացահայտեք՝ ինչի համար եմ ես ստեղծվել, և ես կգնամ….